E poi oltre si vedrà… – Pol

E poi oltre, si vedrà… – A potem… dalej, zobaczymy…

Tęcza promieniowała,

tańcząc w rytmie

siedmiu barw,

drgań i częstotliwości

tej samej istoty.

Poruszając się przez eter,

przemierzały przestrzenie gwiezdne:

życie, wolność, harmonia,

świętość, mądrość, sprawiedliwość, wieczność.

Schody, łuk i most,

które łączyły te nieskończone przestrzenie,

mieniły się czerwienią, pomarańczą,

żółcią, zielenią, błękitem, indygo i fioletem.

A od Do do Si

rozbrzmiewały nuty.

Wszystko drga we Wszechświecie,

aż dociera do Źródła,

do Początku owej Całości,

w której jesteśmy

zanurzeni i przeniknięci,

stanowiąc jej część,

nieraz nawet nie zdając sobie z tego sprawy,

ponieważ za życia

nie osiągnęliśmy jeszcze

pełnej świadomości.

Lecz gdy Wiara

łączy się z Nauką,

podróż staje się możliwa,

doświadczenie namacalne,

a rozwój osiągalny.

Zawsze,

i w każdych okolicznościach,

konieczne jest

Zstąpienie z Wysokości,

aby móc podjąć

wspinaczkę od dołu.

Bez pierwszego

drugie

jest niemożliwe.

Z barwnymi nutami,

doskonale ze sobą zharmonizowanymi,

można dosiąść fali,

żeglując po ziemskim morzu,

by następnie wyruszyć

na morze niebiańskie.

A potem… dalej, zobaczymy…

Florencja, 26.06.2026 – godz. 8:02

Obraz: Maurizio De Cicco