E poi oltre si vedrà… – Gre

E poi oltre si vedrà… – Και έπειτα πιο πέρα… θα φανεί…

Το Ουράνιο Τόξο ακτινοβολούσε,
χορεύοντας στους ήχους
των επτά χρωμάτων,
δονήσεις και συχνότητες
ίσης έντασης.
Κινούμενα μέσα στον αιθέρα,
ταξίδευαν στα άπειρα διαστήματα:
ζωή, ελευθερία, αρμονία,
αγιότητα, σοφία, δικαιοσύνη, αιωνιότητα.
Η σκάλα, η αψίδα, η γέφυρα,
που ένωνε αυτούς τους άπειρους χώρους,
ντύνονταν με κόκκινο, πορτοκαλί,
κίτρινο, πράσινο, γαλάζιο, λουλακί και βιολετί.
Και από το Ντο έως το Σι αντηχούσαν οι νότες.
Τα πάντα δονούνται μέσα στο Σύμπαν,
ώσπου να φτάσουν στην Πηγή,
στην Αρχή εκείνου του Όλου
μέσα στο οποίο
είμαστε
βυθισμένοι και διαποτισμένοι,
αποτελώντας μέρος του,
μερικές φορές χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε,
επειδή δεν αποκτήσαμε,
κατά τη διάρκεια της ζωής μας,
την πλήρη επίγνωση.

Μα ενώνοντας την Πίστη με την Επιστήμη,
το ταξίδι γίνεται εφικτό,
η εμπειρία απτή,
η εξέλιξη δυνατή.
Είναι πάντοτε και σε κάθε περίπτωση αναγκαία
μια Κάθοδος από ψηλά,
για να μπορέσει κανείς
να επιχειρήσει
την άνοδο από χαμηλά.
Χωρίς την πρώτη,
η δεύτερη
είναι αδύνατη.
Με τις πολύχρωμες νότες,
αρμονικά δεμένες μεταξύ τους,
μπορεί κανείς να καβαλήσει το κύμα,
πλέοντας στην επίγεια θάλασσα
για να συνεχίσει έπειτα
στην ουράνια.
Και έπειτα πιο πέρα… θα φανεί…

Φλωρεντία, 26.06.2026, 08:02

Εικόνα: Maurizio De Cicco