Avvolta nel silenzio : In stilte gehuld
Avvolta nel silenzio : In stilte gehuld
Geschreven in de periode van de “lockdown” ten gevolge van de pandemie, wil dit gedicht, tweeënhalf jaar later, een waarschuwing zijn. Het wil aansporen tot voorzichtigheid, want covid-19 ligt helaas nog steeds op de loer. Nog altijd is de herinnering aan die nachtmerrieachtige momenten levendig en vers – maar het was geen boze droom. En nu we proberen terug te keren naar een zekere normaliteit…
In stilte gehuld
Aanbedene, mijn Geliefde,
nog steeds lig je te slapen,
gehuld en ondergedompeld
in de stilte die jou niet past.
Jij, een beetje grof,
kletskous,
maar altijd betoverend
met je vormen,
duidelijk zichtbaar,
voor elke blik
van wie jou gadeslaat en bewondert,
word je een verovering.
Straks zul je ontwaken
zonder enig geluid,
zonder de vlucht van de duif,
zonder de donderende knal van de wagen,
zonder iemand die rondloopt
door de steegjes van het centrum.
Wees niet verdrietig,
aanbeden Firenze.
Denk eraan: jij bent voor Italië
als het hart midden in het lichaam.
Ontwaak dan, en moge de bloeiende Lelie,
onder de stralen van de opkomende Zon,
ontluiken en opnieuw verspreiden
de liefde en de hoop
in de harten van de mensen.
Florence, 11-4-2020, 7.35 uur
Omslagafbeelding:
Maurizio De Cicco, 25-7-2019
🇳🇱 Olandese
arezzo filastrocche firenze genova i miei libri nederlands poesie multilingue siena trieste

