Di… versi ma uguali – Ned

Di… versi ma uguali

Di…Verzen, maar gelijk

Voor onze Schepper
zijn wij allen een Gedicht.
Misschien is het zo
dat Hij ons heeft bedacht, gewild, geschapen en liefgehad.

Elk afzonderlijk Gedicht
bestaat uit verzen, strofen
en toegepaste metriek.
Elk afzonderlijk schepsel
heeft voor zichzelf een reis opgebouwd,
een bestemming, een kruis om te dragen,
en sleept met zich mee
dit zware
en soms verstikkende hout,
dat wij zullen neerleggen
en bij onze terugkeer
weer zullen opnemen.

En het zal altijd hetzelfde zijn:
elk geschapen wezen is
wat het was
en zal zijn wat het is.

De uiterlijke vorm kan veranderen,
de natie, het ras, de huidskleur,
de genetische structuur
en alle daarmee samenhangende kenmerken
waardoor wij de vormgevers van onszelf worden
en van de gebeurtenissen
die ons aangaan:
maar de individualiteit blijft dezelfde.

In deze context
maakt de Schepper geen onderscheid;
de mensen wel.

Ieder van ons wordt geboren, leeft en sterft:
dit alleen maakt ons gelijk.
Niemand kan zich
aan deze Wet onttrekken.

Men kan dus niet leven
zonder eerst geboren te worden
en daarna te sterven.
Net zo min kan men sterven
zonder eerst geboren te zijn
en geleefd te hebben,
al is het
maar voor één enkel ogenblik.

Elk afzonderlijk Gedicht
heeft verzen van… verzen,
en dit is de enige diversiteit
die wij kunnen benoemen.

Aan het einde van alles
wordt elk geschapen wezen,
op doorreis op aarde,
geboren, leeft en sterft,
en vliegt naar een andere wereld,
zoals de vlinder die, om te leven,
met zijn veelkleurige vleugels slaat.

Hier zijn wij niet verschillend,
maar gelijk.

Florence, 30 januari 2026 – 10:46

Afbeelding: Maurizio De Cicco